VoCASA 4 verdienstelijk onderuit tegen de kampioen!

Gister (7 april 2011) was alweer de laatste thuiswedstrijd van het seizoen voor DVV 1. De kersverse en terechte kampioen mocht het opnemen tegen VoCASA 4. Eerder in het seizoen hadden deze twee teams al tegenover elkaar gestaan in Nijmegen. Destijds leed DVV1 onnodig setverlies, door toedoen van een ontketende Guido van VoCASA 4. Na de festiviteiten van vorige week was het natuurlijk de vraag of DVV 1 nog de spirit had om te willen winnen? Voorspeller Aagje gaat ervan uit dat DVV 1 extra glans gaat geven aan hun kampioenschap, door de 100 punten grens te passeren en noteerde daarom een 3-1 overwinning.

Ondertussen was het in de supportershome van DVV 1 nog niet echt druk. De wel bekende en gevestigde namen (Teammanager Axel, Coach Arie, Hai, Arjan en enkele andere) zaten aan de bar en genoten van hun drankje van barmeid Maaike. Daarbij hadden zij wel het mooie gedrukte DVV 1 ‘champions-polo’ aan, dat speciaal is laten maken.

Warming up

Tijdens de warming-up ging het er gemoedelijk aan toe. De tegenstanders keken tegen de kampioenen op (zo leek het). Tegelijkertijd lieten de bezoekers ook zien dat ze graag de winning streak van DVV 1 wilde doorbreken. Op de tribune zaten er al enkele fans, die geduldig naar de sterren op het veld zaten te kijken. Ondermeer ‘hokkie-tjik’ Machteld en de vrouwen van El-capitano en ‘the banker’.

Set 1: nonchalant begin…

Zoals verwacht kregen spelers als Bram en Eric de kans om zich vanaf minuut 1 te laten gelden. Coach Arie stuurde hiermee een ander team het veld in dan de afgelopen wedstrijden. De afwezige dit keer waren Benjamin en Johan. Wellicht dat Ben zich moest prepareren voor een aanval op Tripoli. Ook zijn zuster Claudia was niet meer ‘standby’ en was zodoende ook niet aanwezig op de tribune.

Het begin was niet om naar huis te schrijven. Een quote van teller Arjan: ’wat een nonchalante k.u.t.bal!’, zegt genoeg hoe het aan toe ging de eerste set. Toch waren er enkele momenten de moeite waard om hier te noteren. Bij een stand van 5-6 had Ming een goede redding in huize; echter kon DVV 1 het punt niet maken, waardoor het 5-7 werd voor VoCASA 4. Toch leek DVV 1 wat meer in hun spel te komen. Het was duidelijk dat de overige spelers moesten wennen aan Bram en Eric in de gelederen. Door hard te werken boogde DVV 1 een achterstand om tot een 14-10 voorsprong. Bij die stand vond VoCASA 4 het tijd voor een time-out. Hanzi van VoCASA 4 had kort na de hervatting de kans om een punt te scoren. Helaas voor hem, faalde hij en reageerde hij het op de doelpaal af.

Beide partijen wisten elkaar niet voor lange tijd onder druk te zetten. Waardoor het wat gezapig uitzag. Ondertussen op de tribune was het een stuk drukker dan normaal. Blijkbaar komt het  gezegde: ‘als je wint, dan heb je vrienden’, echt tot uitdrukking. Toch waren het wéér de tellers en met name Arjan, die DVV 1 weer als vanouds aanmoedigde! Het hielp de nieuwe samenstelling in het veld niet echt. De beide ploegen waren gelijkwaardig. Tot aan 22-19 kon VoCASA 4 mee, maar het was  vervolgens Rob, die met een mooi blok demonstreerde, waarom DVV 1 kampioen is geworden. Bij die stand 23-20 kwam ondermeer Adinda ‘Keulen’ Diekstra de tribune opfleuren. Een foutje van Eric leverde VoCASA 4 nog een punt op. Uiteindelijk wist de thuisploeg, zonder groots te spelen, de winst in de eerste set over de streep te trekken.

Set 2: Bram probeert te imponeren…

In de tweede bedrijf van de wedstrijd voerde Coach Arie geen wijzingen door. Dat betekende nog geen rentree voor Marco in deze wedstrijd, die wel stond te popelen om wat minuten te maken. Het eerste punt ging verdiend naar VoCASA 4 en kwam op conto van nummer 30, die bekeken de bal insloeg. Niet veel later moest El Capitano zich strekken om een bal te redden. Uit de rally die daaruit volgde ging het mis bij de set-up van Bram. Wellicht was de pass hem te ‘machtig’ en ‘smachtte’ hij naar wat water. Allicht dat ook de aanwezigheid van Machteld hem parten speelde bij de set-up. VoCASA 4 zag dus kans deze foutje aan de zijde van DVV 1 af te straffen.

Toch zag je dat de vervanger van Roy meer het spel naar zich toe trok naarmate de wedstrijd vorderde. Het was Lennard, die de stand naar 3-4 bracht naar een prima set-up van Bram. De diesel begon eindelijk te pruttelen en DVV 1 wist vanaf dat moment zich naar een voorsprong te spelen. Een goed punt van Ming bij 7-5 en een solide aanval met vooraf een puike ‘defence’ bracht de supporters op de tribune voor het eerst echt in roering. Toch kwam de klad heel even weer terug aan de zijde van de thuisploeg. Rob(-inho) dook als een bezetene naar de bal om deze te redden. Ming dacht daar het zelfde over en zo liepen de twee teamleden elkaar in de weg. Rob tackelde zodoende bij zijn actie Ming. Bij een stand van 10-8 was het wederom VoCASA 4 die een time-out aanvroeg. Een goed moment, want de volgende gespeelde punten ging naar de bezoekers. Vanaf het punt dat Eric de bal ‘buiten’ keek kon DVV 1 een klein serietje maken. Bij een stand van 14-12 kwam niemand minder dan onze ‘stylisch Lindie zonder hakje ditmaal’ binnen. Ondertussen op de tribune hadden sommige fans zich voorzien van wat alcoholische dranken. Onder leiding van Teammanager Axel was dit gegeven in goede handen. Een nieuwe aanwinst voor de tribune was de schoonpapa van Rob. Het was nu de vraag of Rob ook met deze druk nog een eminent wedstrijd kon afleveren? Op het veld was er ondertussen weinig veranderd. Het spel golfde op en neer. Daarbij moesten de bezoekers wel DVV 1 steeds achtervolgen in de scoreverloop. Een foutje van Ming waardoor de bal tegen het plafond ging gaf de stand 19-16 aan. Ondertussen op de tribune was een heuse theekransje gaande. Lindie vond blijkbaar het gesprek met haar vriendinnen, juffie Marlies en Adje, veel interessante dan de wedstrijd op het veld. Ook voor Bram Kurtjens was dit het geval, die ook sinds lange tijd eens een poging waagde om te komen ‘kijken’. Terugkerend naar de wedstrijd stond het inmiddels 24-18 voor DVV 1. Een prachtig blok door Rob en Bram zorgde ervoor dat de setwinst naar DVV 1 ging met 25-18.

Set 3: publiek wordt wakker!

Het zag ernaar uit dat DVV 1 het publiek wederom een overwinning kon schenken. In het derde set was het aan Marco op zijn opwachting te maken in het veld. Marco wist direct een stempel op de wedstrijd te drukken door een goede redding te verrichten wat resulteerde in een 3-1 voorsprong. Enkele punten later was het de beurt aan Lennard om wat ‘air time’ te pakken en maakte vervolgens een mooie driemeter aanval uitmuntend af. Een opmars volgde tot een score van 11-7 voor de thuisploeg. Gedurende het punt dat volgde, sloeg het noodlot toe, bij de nummer 31 van VoCASA 4. Een op het oog ernstige blessure, want de speler gaf zelf toe iets te horen kraken. Direct voerde de coach van VoCASA 4 een dubbele wissel door. De tot dan goed spelende thuisploeg was vervolgens nergens meer te bekennen. Het was een slechte fase van DVV 1 waarin VoCASA 4 zich terug vocht in de set. Een voetfout van Lennard, geconstateerd door de scheidsrechter, was misschien wel tekenend voor het wedstrijdbeeld. Lennard was hier uiteraard niet van gediend, het leek wel of hij op zijn teentjes was getrapt en uitte verbaal en non-verbaal zijn agressie uit tegen de scheidsrechter. Een 19-14 voorsprong voor DVV 1 werd vervolgens teniet gedaan door VoCASA 4. Een sterk optreden zorgde voor dat zij terug kwamen en zelfs een stand van 23-21 viel te noteren. Ondertussen op de tribune leek de alcohol zijn werk te doen. Het publiek rumoerde zich en zo waar, waren de eerste aanmoedigingen hoorbaar. Toch kon DVV 1 het niet afmaken en werd de publiek getrakteerd op een nog nooit meegemaakte 3^e set. Bij een stand van 25-24 nam de coach van VoCASA 4 een tactische time-out. De side-out ging ook vervolgens naar de bezoekende ploeg. Achteraf een geniale zet. Het publiek op de tribune werd gek. Op en neer ging het en het leek of beide partijen ‘tjookte’ wanneer ze het konden afmaken. Dit resulteerde vervolgens tot een marathonpartij. Nadat Emiel de kans had zich ontsterfelijk te maken, maar de bal aaide in plaats van hard in te slaan, was het weer de beurt aan VoCASA 4 om de derde set binnen te slepen. Toch lukte ook hen niet dit voor elkaar te boksen. Bij de tellers was ook zichtbare paniek te constateren. Het formulier ging namelijk maar tot 30-30. De beide heren wisten geen raad en besloten maar niets meer aan te strepen (achteraf de goede keuze geweest). Zo stond er dus plots 31-31 op de scorebord en niet veel later40-40. Een echt knotsgekke derde set werd er op de mat gelegd. Uiteindelijk was het toch DVV 1, die het kon afmaken en de set binnen sleepte met een sensationele en nog niet voorkomende (DVV 1 historie?!) 42-40!!!

Set 4: kampioenwaardig!
Mentaal waren de bezoekers gebroken na hetgeen wat er in de derde set zich had afgespeeld. Zelfs de tribune had genoten van de spannende derde set. Ondanks dat de winst in ieder geval binnen was ging DVV 1 toch op jacht naar de 4-0 set overwinning. Onderleiding van set-upper Bram, die uiteindelijk toch bij machte was indruk te maken; gingen zij op jacht. In set 4 was duidelijk zichtbaar dat de vermoeidheid bij beide partijen de kop op stak. Toch ging het wat voortvarende en liep DVV 1 simpel uit naar 17-7. Daarbij maakte Rob, Emiel en Lennard propere punten voor de thuisploeg. De punt die erop volgde ging naar VoCASA 4, waarbij Marco niet de bal kon controleren en afketste richting de tribune. Daar werden ze eindelijk weer wakker, want het glas van Lindie sneuvelde door de bal. Dat was een reden voor paniek en scandeerde ze: ‘Marco bedankt, Marco bedankt!’.

Toch was het DVV 1 die het spel dicteerde vervolgens. Een klein serietje van VoCASA 4 nummer 32 mocht niet meer baten. De laatste set ging ook naar DVV 1 met als setstand 25-17!

Nabeschouwing
Na afloop van de wedstrijd brak het feest in de sportkantine los! Supporters, vrienden, vriendinnen, tegenstanders, vrouwen en de spelers liepen gezellig de polonaise of stonden wat te praten. Op de achtergrond werd terecht het nummer van ‘Queen - We Are The Champions’ afgedraaid. Totdat Guido van VoCASA 4 kans zag de microfoon te pakken. Geassisteerd door de dichtstbijzijnde en fraaiste friese blondine ter plaatsen, niemand anders dan onze eigen Adje-Keulen-Diekstra, nam Guido het woord. Wat volgde was een prachtig gedicht (zie vorige knipsel) aan de mannen van DVV 1. Het was net geen Haiku, maar het was een knap staaltje dichtwerk van Guido. Een staande ovatie ontving hij dan ook terecht naar zijn toespraak. Vervolgens werd er nog volop gedronken en gefeest. De sfeer zat er goed in. Later kwamen ook nog de dames 1 van BK binnen en ook zij waren kampioen geworden. Wat natuurlijk een felicitatie waard is. Toch zat de sfeer zonder hen er ook al heel goed in (zoals altijd!).

Rest mij tot slot alleen nog te melden dat er volgende week donderdag (14 april 2011) een uitwedstrijd is tegen Kidang. Ik, uw razende reporter, zal er dan niet bij zijn. Daarom wil ik mijn trouwe lezers bedanken voor de positieve commentaren die ik heb mogen ontvangen en de heren succes wensen voor hun laatste uitwedstrijd van dit seizoen.

Uw razende reporter

Gedicht Guido (VoCASA Heren 4)

*Klik op de tekst voor het volledige gedicht.